Poradnia Psychologiczno-Psychoterapeutyczna
BUDYNEK nr 19 ODDZIAŁ DZIENNY
BUDYNEK nr 19
Wojewódzkiego Szpitala Psychiatrycznego w Gdańsku
Im. Prof. Tadeusza Bilikiewicza
80-282 Gdańsk ul. Srebrniki 17

 

GRUPA DLA OSÓB Z ZABURZENIAMI ADAPTACYJNYMI

 

DLA KOGO TERAPIA

 

Oferta pomocy przeznaczona jest dla osób, które chcą:

  

        - uzyskać wsparcie w przeżywaniu sytuacji kryzysowych (lockdown, izolacja społeczna, utrata więzi w grupie rówieśniczej)

        - poznawać i pogłębiać rozumienie swoich myśli, uczuć i zachowań oraz innych ludzi

        - poprawić relacje interpersonalne i komunikację

        - uzyskać lepszy obraz siebie i wyższą samoocenę

 

 

PROCEDURA PRZYJĘCIA

 

Do grupy przyjmowane są osoby między 17 a 21 rokiem życia i po przejściu kwalifikacji. Celem procedury kwalifikacyjnej jest ustalenie czy realizowany w grupie plan terapii umożliwia pomoc osobie starającej się o przyjęcie. 

Na konsultację należy się wcześniej umówić mailowo na adres: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

 

Po zgłoszeniu mailowym terapeuta kwalifikujący kontaktuje się z osobą zgłaszającą się i wyznacza termin spotkania. Spotkania odbywają się w na terenie Wojewódzkiego  Szpitala Psychiatrycznego w Gdańsku ul Srebrniki 17.

Procedura kwalifikacyjna obejmuje dwa spotkania konsultacyjne (ok 45 min) z psychoterapeutami kwalifikującymi do grupy. Prosimy także osoby starające się do uczestnictwa w grupie o wypełnienie ankiety, udostępnianej na pierwszym spotkaniu.

 

TERAPIA

 

Metodą pracy jest terapia grupowa w nurcie psychodynamicznym. 

Grupa pracuje w trybie grupy „zamkniętej” ( skład uczestników grupy ustalony w procesie kwalifikacji nie ulega zmianie) i trwa od października do kwietnia.

Terapia obejmuje sesję (2h 15 mn.) raz w tygodniu  - poniedziałki w godzinach 18:00 – 20:15.

Sesje mają miejsce w budynku 19 – oddziału dziennego.

Wojewódzkiego Szpitala Psychiatrycznego w Gdańsku

Im. Prof. Tadeusza Bilikiewicza

80-282 Gdańsk ul. Srebrniki 17


INFORMACJE I WSKAZÓWKI DLA UCZESTNIKÓW PSYCHOTERAPII GRUPOWEJ

 

 

Terapia grupowa ma długą i udokumentowaną przeszłość jako bardzo skuteczna i użyteczna forma psychoterapii. Jest równie skuteczna jak psychoterapia indywidualna, a w niektórych przypadkach przewyższa ją pod tym względem, zwłaszcza jeśli wsparcie społeczne i uczenie się o relacjach interpersonalnych są ważnymi celami leczenia. Ogromna większość osób, które uczestniczą w terapii grupowej odnosi z tego istotne korzyści. Chociaż terapia grupowa jest na ogół bardzo wspierająca może się zdarzyć, że jest także źródłem stresu.

 

 

NIEKTÓRE CELE PSYCHOTERAPII GRUPOWEJ:

 

Wiele osób szukających terapii czuje się osamotnionych i niezadowolonych ze swojej sytuacji życiowej. Mogą one mieć trudności z nawiązaniem i podtrzymaniem bliskich i satysfakcjonujących obustronnie i ważnych relacji z innymi. Często chcą się dowiedzieć czegoś na temat własnych sposobów radzenia sobie z trudnościami.

 

Terapia grupowa umożliwia:

  • otrzymanie oraz udzielanie wsparcia i informacji zwrotnych
  • poprawę relacji interpersonalnych i komunikacji
  • eksperymentowanie z nowymi zachowaniami interpersonalnymi 
  • szczere i bezpośrednie wypowiadanie się o uczuciach
  • uzyskanie wglądu w swoje myśli, uczucia i zachowania oraz lepsze ich zrozumienie dzięki przyjrzeniu się wzorcom relacji zarówno wewnątrz jak i na zewnątrz grupy
  • zrozumienie myśli, uczuć i zachowań innych ludzi
  • uzyskanie większej pewności siebie, lepszego obrazu własnej osoby i wyższej samooceny
  • przeżycie osobistej zmiany w grupie z nadzieją na przeniesienie nabytych umiejętności do swojego codziennego życia

 

POUFNOŚĆ

Wszystkie wypowiedzi uczestników psychoterapii muszą być traktowane z najwyższym szacunkiem i trzymane w tajemnicy. Jest to element etycznego, profesjonalnego postępowania. 

 

 

Terapeuci

Terapeuci grupowi są zobowiązani do zachowania tajemnicy z wyjątkiem jednej sytuacji; gdy istnieje bezpośrednie ryzyko wyrządzenia krzywdy członkowi grupy lub innej osobie.

Czasem terapeuci mogą poddawać swoją pracę superwizji – tzn. radzą się innego doświadczonego terapeuty. Superwizora również obowiązuje tajemnica zawodowa, a przekazywane informacje nie dotyczą żadnych danych osobowych.

Jeśli uczestniczysz w psychoterapii indywidualnej prosimy cię o skontaktowanie się z twoim psychoterapeutą indywidualnym. Twoi terapeuci są twoimi sprzymierzeńcami i ich wzajemna komunikacja jest ważna dla twojej terapii.

 

 

Członkowie grupy

Dochowania tajemnicy wymaga się również od wszystkich uczestników grupy. Członkowie grupy muszą zachować poufność w celu stworzenia bezpiecznych warunków do pracy terapeutycznej i rozwoju zachowania w grupie. Większość uczestników terapii woli traktować terapię jako sprawę prywatną i wzbrania się przed jakimkolwiek rozmowami na jej temat z innymi. Jeśli jednak w rozmowach z przyjaciółmi czy z rodziną chcesz w jakiś sposób nawiązać do psychoterapii grupowej powinieneś mówić tylko o swoim własnym doświadczeniu, a nie o doświadczeniach któregokolwiek z uczestników. Nigdy nie wymieniaj nazwisk innych członków grupy ani nie wymieniaj nic co mogłoby niechcący umożliwić ich identyfikację. 

 

 

CO POWINIENEŚ ROBIĆ W GRUPIE? JAKICH ZACHOWAŃ SIĘ OD CIEBIE OCZEKUJE?

 

Nie będzie określonego programu każdej sesji. Uczestników zachęca się do mówienia o wszystkich osobistych lub relacyjnych sprawach odnoszących się do problemów i celów, które przywiodły ich na terapię.

Uczestników namawia się do udzielania wsparcia, zadawania pytań, zastanawiania się nad co zostało lub nie zostało powiedziane, dzielenia się skojarzeniami i myślami. Duży nacisk kładzie się na analizowanie relacji między członkami grupy – tzn. na „tu i teraz”. Członków grupy często prosi się o podzielenie się swoimi myślami, wrażeniami, uczuciami na temat innych członków grupy. Im więcej będziemy pracować w ‘tu i teraz” grupy tym bardziej będzie ona skuteczna.

Odsłonięcie się pacjenta jest konieczne, jeśli ma on skorzystać z terapii grupowej, ale każdy uczestnik powinien zdecydować w jakim tempie chce te zrobić. Nigdy nie zmuszamy pacjentów do wyznań.

W celu stworzenia warunków do pracy terapeutycznej prosimy członków grupy, aby zawsze próbowali zwracać się do innych w sposób konstruktywny. Pomocne informacje skupiają się na tym co dzieje się „tu teraz”, nie zrzucają winy na nikogo, są istotne w danym kontekście i budują więź między osobą do której są skierowane, a osobą która ich udziela. Ten rodzaj informacji zwrotnych i zaangażowanie są czymś nietypowym, rzadko ludzie w naszej kulturze mówią szczerze i bezpośrednio. Dlatego na początku może się wydawać ryzykowne, ale też może być bardzo zajmujące i istotne.

Bezpośrednie porady udzielane przez terapeutów, czy przez innych członków grupy nie są na ogół użyteczne. Nie są pomocne również takie ogólne dyskusje jak sport czy polityka itp, chyba że mają one bezpośredni związek z aktualnymi problemami danego pacjenta.

Grupa terapeutyczna nie jest miejscem nawiązywania przyjaźni. Jest to laboratorium społeczne – miejsce w którym nabywa się umiejętności nawiązywania ważnych i satysfakcjonujących relacji. W rzeczywistości grupy terapeutyczne ( w odróżnieniu od grup wsparcia lub grup towarzyskich) nie zachęcają do kontaktów z innymi uczestnikami poza grupą. Dlaczego? Ponieważ zewnętrzna relacja między członkami grupy na ogół hamuje terapię. 

W jaki sposób terapia jest hamowana? Żeby to wyjaśnić należy podkreślić, że twoim pierwotnym zadaniem w terapii jest pełne poznanie własnych relacji z każdym innym członkiem grupy. Na początku może ci się to wydać dziwne, lub zupełnie niezwiązane z powodami dla których zgłosiłeś się na terapię. Staje się to jednak sensowne, gdy weźmiesz pod uwagę fakt, że grupa jest mikrokosmosem społecznym 0 co oznacza, że problemy jakie spotykasz w swoim życiu społecznym pojawią się także w twoich relacjach wewnątrz grupy. Dzięki poznaniu i zrozumieniu wszystkich aspektów swoich relacji z innymi uczestnikami, a następnie przeniesieniu tej wiedzy do twojego codziennego życia zapoczątkujesz zatem proces rozwoju bardziej satysfakcjonujących relacji.

Jeśli jednak nawiążesz bliską relację z innym uczestnikiem, lub uczestnikami grupy poza grupą, możesz nie być skłonny do podzielenia się wszystkimi twoimi uczuciami wobec tej relacji wewnątrz grupy. Dlaczego? Ponieważ ta przyjaźń może dla ciebie znaczyć tak wiele, że nie będziesz chciał powiedzieć nic co mogłoby jej w jakikolwiek sposób zaszkodzić. Co się dzieje w grupie, gdy otwartość i szczerość jest ograniczona? Grup staje w miejscu.

Byłoby zatem lepiej gdyby członkowie grupy, którzy spotykają się ze sobą poza grupą (przypadkiem lub celowo) dzielili się wszystkimi informacjami z grupą. Jakakolwiek tajemnica otaczająca czyjeś relacje spowalnia pracę całej grupy. Zdarza się, że u uczestników rozwijają się silne uczucia do innych osób w grupie. Zachęcamy do omówienia tych uczuć zarówno tych pozytywnych jak i innych, takich jak rozdrażnienie czy rozczarowanie. Oczekuje się od uczestników, że będą mówić o uczuciach bez podejmowania działań, które mogą z nich wynikać.

 

 

Terapeuci grupowi

Twoi terapeuci nie zamierzają „przewodzić”. Ich rola polega przede wszystkim na uczestnictwie, czy wspomaganiu niż na nauczaniu. Terapia jest najbardziej efektywna gdy jest wspólnym opartym na współpracy przedsięwzięciem. Pamiętaj, że wypowiedzi innych członków grupy mogą być równie ważne jak komentarze terapeutów, niekiedy nawet ważniejsze. Terapeuci mogą wygłaszać komentarze na temat interakcji i zachowań grupowych albo na temat wypowiedzi i działań poszczególnych osób. Mogą także komentować utrudnienia i postępy w pracy grupy. 

Gdy chcesz coś powiedzieć terapeucie grupowemu oczekujemy że zrobisz to na sesjach grupowych. Jeśli jednak jest coś pilnego co musisz poruszyć między sesjami z terapeutą grupowym można to jakoś zorganizować. Warto jednak na następnym spotkaniu poruszyć kwestie omówione z terapeutą. Należy się dzielić nawet istotnymi treściami z terapii indywidualnej z innym terapeutą. Mamy nadzieję, że tak naprawdę nie będzie żadnych spraw których nie mógłbyś poruszyć na forum grupy. Jednocześnie zdajemy sobie sprawę, że rozwój zaufania wymaga czasu i zdecydujesz się na pewne osobiste odsłonięcie dopiero wtedy gdy będziesz się czuł w grupie dostatecznie bezpieczny.

 

 

Okres próbny lub wstępne zobowiązanie. 

Terapia grupowa na ogół nie przynosi swoim uczestnikom natychmiastowych korzyści. Z tego powodu pacjenci chcą niekiedy przerwać terapię, jeśli staje się stresująca. Prosimy abyś zawiesił swój przedwczesny sąd na temat korzyści z terapii i kontynuował uczestnictwo oraz mówił o przeżywanym stresie i swoich wątpliwościach dotyczących terapii grupowej.

 

 

Uczęszczanie i spójność grupy

Grupa pracuje najefektywniej, gdy jest spójna, wiarygodna i przewidywalna. Regularne uczęszczanie odgrywa tutaj kluczową rolę, dlatego pacjenci powinni nadać mu pierwszeństwo w swoim rozkładzie zajęć. Terapia grupowa najszybciej posuwa się do przodu, gdy każdy członek ceni i szanuje pracę i zaangażowanie pozostałych pacjentów. Ważnym sposobem okazania tego jest regularne uczęszczanie na sesje. Jeśli wiesz, że się spóźnisz albo będziesz nieobecny powinieneś zawiadomić o tym terapeutów i grupę.

Prosimy cię także abys w miarę możliwości informował grupę o swoich planach, gdyby cię miało nie być. Terapeuci grupowi postąpią tak samo.

Może się zdarzyć, że z powodu nieprzyjemnych uczuć grupa będzie ostatnim miejscem w jakim będziesz chciał się znaleźć. Chwile te mogą stanowić w rzeczywistości niezwykle cenne okazje do pracy psychoterapeutycznej. W podobny sposób możesz oczekiwać, że niektóre z twoich życiowych trudności znajdą wyraz w grupie. Niech cię to nie zniechęca. Jest to w istocie wielka szansa, ponieważ oznacza to, że ty i pozostali uczestnicy dotykacie ważnych dla siebie kwestii.

Zgadzając się na uczestnictwo w terapii grupowej, zdecydowałeś się na rozpoczęcie procesu dawania i otrzymywania wsparcia oraz pracy na rzecz pożądanych zmian w twoim życiu osobistym i interpersonalnym.

Cieszymy się, że będziemy mogli wspólnie pracować w grupie.